جوانان ایران زمین

X

جوانان ایران زمین

چرا


	میلاد پیامبر رحمت (ص) ولادت پیامبر اکرم (ص)و اغاز هفته وحدت وفرخنده میلاد رئیس مذهب شیعه امام جعفرصادق (ع) برتمامی مسلمین جهان به ویژه هم میهنان عزیزم مبارک باد. زمکه فروغ ایزدی پیداشد سرچشمه فیض سرمدی پیداشد درهفده ربیع ازدخت وهب نو ر سته گل محمد ی پید ا شد \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در پنجشنبه 1386/01/16


	ارزش های والای دانش از دیدگاه حضرت علی (ع) دانش بهتر از مال است زیرا نگهبان تو است و مال را تو باید نگهبان باشیُ مال با بخشش کاستی پذیرد اما علم با بخشش فزونی گیرد و مقام وشخصیتی که با مال بدست امده با نابودی مال نابود میگردد شناخت علم راستین (علم الهی)ایینی است که با ان پاداش داده می شود وانسان در دوران زندگی با ان خدارا اطاعت میکند وپس از مرگ نام نیکو به یادگار گذارد. دانش فرمانروا ُ ومال فرمانبر است. ثروت اندوزان بی تقوا ُ مرده گرچه به ظاهر زنده اند ُ اما دانشمندان تا دنیا برقرار است زنده اند ُ بدنهایشان گرچه در زمین پنهان است اما یادانان در دلها همیشه زنده است . \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در جمعه 1386/01/10 \|


	اغاز ولایت وامامت امام مهدی (عج) اغازرولایت بقیهّ اله اباصالح المهدی بر تمامی دوستداران حضرتش بخصوص شیعیان مبارکباد او قیام می کند و حکومت عدل و عدالت در جهان برپا مینماید و کاخهای ظلم وستم را در هم می کوبد و امنیت را بر تمامی انسانهای پاک به ارمغان می اورد نشانه های ظهور انحضرت با توجه به احادیث و اخبار و روایات قابل مشاهده است خدایا مارا از پیروان وزمینه سازان ظهور حضرت مهدی(عج) قرار بده و توفیق زیارت و درک انحضرت را به ما عطا بفرما و به ما توانای بده در رکاب فرزند زهرا(س) پابوس و غلامشان باشیم امین الهم کن لولیک الحجهّ ابن الحسن ..... گفتم که روی ماهت از ماچرانهان است گفتا خود حجابی و رنه رخم عیان است گفتم نشان کویت جانا که از که پرسم گفتانشان چه پرسی آن کوی بی نشان است یامهدی ادرکنی \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در پنجشنبه 1386/01/09 \|


	درد دل عمرگرخوش بگذردزندگی نوح کم است ونه گر بدگذردیک نفس هم بسیار است تاتوانی به جهان وادرسی هردم باش به دمی یادرمی یاقدمی یا قلمی و ا ی ان روز کز این و یر ا نه بر و م راهت جان طلبم وزپی جانان بروم \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در چهارشنبه 1386/01/08 \|


	شعری امام خمینی (ره) شعری از امام خمینی(ره) باد نوروز وزیده است به کوه وصحرا جامه عید بپوشند چه شاه و چه گدا بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست نازم ان مطرب مجلس که بود قبله نما صوفی و عارف ازین بادیه دور افتادند جام می گیر زمطرب که روی سوی صفا همه در عید به صحرا و گلستان بروند من سرمست زمیخانه کنم رو به خدا عید نوروز مبارک به غنی و درویش یار دلدار زبتخانه دری را بگشا گرمرا ره به در پیر خرابات دهی به سرو جان به سوسش راه نوردم نه به پا سالها درصف ارباب عمائم بودم تابه دلذلر رسیدم نکنم با ز خط \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در سه شنبه 1385/12/29 \|


	انوار فرا رسیدن سال نو رابه شما هموطنان تبریک می گوئم وسال خوبی برای تک تک عزیزان ارزو می کنم.وهمچنین رحلت رسول اکرم (ص)وشهادت امام مجتبی (ع)وشهادت امام هشتم امام رضا(ع)را به همه مسلمین جهان وایران تسلیت می گوئم . از امیرالمومنین(ع):روح وروانتان رابه وسیله عفت وپاکدامنی بیارائیدوازولخرجی وبیهوده خرج کردن دوری کنید. از امیرالمومنین:نشانه غیرتمندی مردپاکدامنی اوست. از رسول اکرم(ص):همدیگرراببخشید تاکینه از میانتان برخیزد. \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در جمعه 1385/12/25 \|


	خدايا آسان بودن دشوار است .... آسانم کن خدايا کلام تو بودن دشوار است .... بارانم کن خدايا خداوندا آن نيستم که بايد .... آنم کن راستی ! مادرم می گويد: با همه بايد ساخت. اما ذهن من معتقد است. همه را باید ساخت \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در دوشنبه 1385/12/14 \|


	میلادنور امام محمدباقر(ع) نام مبارك امام پنجم محمد بود. لقب آن حضرت باقر يا باقرالعلوم است، بدين جهت كه: درياى دانش را شكافت و اسرار علوم را آشكارا ساخت. القاب ديگرى مانند شاكر و صابر و هادى نيز براى آن حضرت ذكر كرده اند كه هر يك بازگوينده صفتى از صفات آن بزرگوار بوده است. كنيه امام «ابوجعفر» بود. مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبى (ع) است. بنابراين نسبت آن حضرت از طرف مادر به سبط اكبر حضرت امام حسن (ع) و از سوى پدر به امام حسين (ع) مى رسيد. پدرش حضرت سيدالساجدين، امام زين العابدين، على بن الحسين (ع) است. تولد حضرت باقر (ع) در روز جمعه سوم ماه صفر سال 57 هجرى در مدينه اتفاق افتاد. در واقعه جانگداز كربلا همراه پدر و در كنار جدش حضرت سيدالشهداء كودكى بود كه به چهارمين بهار زندگيش نزديك مى شد. دوران امامت امام محمد باقر (ع) از سال 95 هجرى كه سال درگذشت امام زين العابدين (ع) است آغاز شده و تا سال 114 هجرى يعنى مدت 19 سال و چند ماه ادامه داشته است. در دوره امامت امام محمد باقر (ع) و فرزندش امام جعفر صادق (ع) مسائلى مانند انقراض امويان و بر سر كار آمدن عباسيان و پيدا شدن مشاجرات سياسى و ظهور سرداران و مدعيانى مانند ابوسلمه خلاّل و ابومسلم خراسانى و ديگران مطرح است، ترجمه كتابهاى فلسفى و مجادلات كلامى در اين دوره پيش مى آيد، عدّه اى از مشايخ صوفيه و زاهدان و قلندران وابسته به دستگاه خلافت پيدا مى شوند. قاضى ها و متكلّمانى به دلخواه مقامات رسمى و صاحب قدرتان پديد مى آيند و فقه و قضاء و عقايد و كلام و اخلاق را - برطبق مصالح مراكز قدرت خلافت شرح و تفسير مى نمايند، و تعليمات قرآنى - بويژه مسأله امامت و ولايت را، كه پس از واقعه عاشورا و حماسه كربلا، افكار بسيارى از حق طلبان را به حقانيّت آل على (ع) متوجه كرده بود، و پرده از چهره زشت ستمكاران اموى و دين به دنيا فروشان بر گرفته بود، به انحراف مى كشاندند و احاديث نبوى را در بوته فراموشى قرار مى دادند. برخى نيز احاديثى بنفع دستگاه حاكم جعل كرده و يا مشغول جعل بودند و يا آنها را به سود ستمكاران غاصب خلافت دگرگون مى نمودند. اينها عواملى بود بسيار خطرناك كه بايد حافظان و نگهبانان دين در برابر آنها بايستند. بدين جهت امام محمد باقر (ع) و پس از وى امام جعفر صادق (ع) از موقعيّت مساعد روزگار سياسى، براى نشر تعليمات اصيل اسلامى و معارف حقّه بهره جستند، و دانشگاه تشيّع و علوم اسلامى را پايه ريزى نمودند. زيرا اين امامان بزرگوار و بعد شاگردانشان وارثان و نگهبانان حقيقى تعليمات پيامبر (ص) و ناموس و قانون عدالت بودند، و مى بايست به تربيت شاگردانى عالم و عامل و يارانى شايسته و فداكار دست يازند، و فقه آل محمد (ص) را جمع و تدوين و تدريس كنند. بهمين جهت محضر امام باقر (ع) مركز علماء و دانشمندان و راويان حديث و خطيبان و شاعران بنام بود. در مكتب تربيتى امام باقر (ع) علم و فضيلت به مردم آموخته مى شد. ابوجعفر امام محمد باقر (ع) متولّى صدقات حضرت رسول (ص) و اميرالمؤمنين (ع) و پدر و جدّ خود بود و اين صدقات را بر بنى هاشم و مساكين و نيازمندان تقسيم مى كرد، و اداره آنها را از جهت مالى بعهده داشت. امام باقر (ع) داراى خصال ستوده و مؤدّب به آداب اسلامى بود. سيرت و صورتش ستوده بود. پيوسته لباس تميز و نو مى پوشيد. در كمال وقار و شكوه حركت مى فرمود. از آن حضرت مى پرسيدند: جدّت لباس كهنه و كم ارزش مى پوشيد، تو چرا لباس فاخر بر تن مى كنى؟ پاسخ مى داد: مقتضاى تقواى جدم و فرماندارى آن روز، كه محرومان و فقرا و تهيدستان زياد بودند، چنان بود. من اگر آن لباس بپوشم در اين انقلاب افكار، نمى توان تعظيم شعائر دين كنم. امام پنجم (ع) بسيار گشاده رو و با مؤمنان و دوستان خوش برخورد بود. با همه اصحاب مصافحه مى كرد و ديگران را نيز بدين كار تشويق مى فرمود. در ضمن سخنانش مى فرمود: مصافحه كردن كدورتهاى درونى را از بين مى برد و گناهان دو طرف - همچون برگ درختان در فصل خزان ـ مى ريزد. امام باقر (ع) در صدقات و بخشش و آداب اسلامى مانند دستگيرى از نيازمندان و تشييع جنازه مؤمنين و عيادت از بيماران و رعايت ادب و آداب و سنن دينى، كمال مواظبت را داشت. مى خواست سنّت هاى جدش رسول الله (ص) را عملاً در بين مردم زنده كند و مكارم اخلاقى را به مردم تعليم نمايد. در روزهاى گرم براى رسيدگى به مزارع و نخلستانها بيرون مى رفت، و با كارگران و كشاورزان بيل مى زد و زمين را براى كشت آماده مى ساخت. آنچه از محصول كشاورزى ـ كه با عرق جبين و كدّ يمين ـ بدست مى آورد در راه خدا انفاق مى فرمود. سرانجام در هفتم ذيحجه سال 114 هجرى در سن 57 سالگى در مدينه به وسيله هشام مسموم شد و چشم از جهان فرو بست. پيكر مقدسش را در قبرستان بقيع ـ كنار پدر بزرگوارش ـ به خاك سپردند. 1ـ اسلام بر پنج پايه استوار است: نماز، زكوة، حج، روزه، ولايت. از ولايت مى پرسند، امام مى فرمايد: با ولايت امور مسلمانان نظم و نظام پيدا مى كند. 2ـ هيچ چيز در نزد خداوند بهتر از سئوال و عرض حاجت بدو نيست. 3ـ هيچ چيز در دفع بلاها و حوادث ناگوار بهتر از دعا نيست. 4ـ بزرگترين عيب آن است كه انسان چشم خود را به عيبهاى مردم بدوزد و از عيب خود چشم پوشى كند. مردم را به كارهايى امر كند كه خود از انجام دادن آنها ناتوان است. همنشين و دوست خود را كه ياور و مددكارى ندارد، آزار دهد و به كمك او نشتابد. 5ـ هنگامى كه نزد دانشمندى نشستى، به شنيدن، حريص تر از گفتن باش، و نيكو شنيدن را بياموز، همانطور كه نيكو گفتن را مى آموزى، و سخن هيچكس را قطع مكن. 6ـ اگر بندگان وقتى نمى دانند، توقف كنند (و اظهار نظر ننمايند) و آنچه را كه درك نكرده اند انكار نكنند، كافر نمى شوند. 7ـ دانشمندى كه مردم از دانش وى سود ببرند از هفتاد هزار عابد برتر است. 8ـ هر كس كه خدا او را واعظ خودش قرار ندهد، پندهاى ديگران او را سودى نخواهد بخشيد. سالروز میلاد باسعادت حضرتش را تبریک عرض مینمایم. \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در چهارشنبه 1385/12/02 \|


	مینا \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در سه شنبه 1385/12/01 \|


	نیایش Dear God....... At the end of the day , let me not dwell on my failures or recount my disappointments. Let my heart not be heavy over the day's frustrations , the cold voices , and minor vexations. Remind me that there's so much more than worry , pain and trivial strife. Let me not be blind to each tiny pleasure. Remind me that each little blessing is something to treasure. Let me hear children's laughter , the voice of a dear friend ; and let the warm memories revive me .... when a long day ends. and wrap me tight in your arms , once my worries depart ; never let me forget your love , lest I forget my heart . خدای من در پایان روز ، بشمارم نگذار در نقص هایم بمانم و یا نا امیدی هایم را دوباره در مقابل آورده و نگذار روی قلبم سنگینی کنند ناکامی ها ، صداهای سرد و رنجیدگی های جزئی که در زندگی چیزهایی بیشتر از نگرانی ، درد و نزاع جزئی وجود دارد به یاد من بیاور نگذار من نسبت به خوشی های کوچک کور باشم چیز را ببینم بگذارهمه که هر برکت کوچکی یک گنج است به یاد من بیاور صدای خنده کودکان را بشنوم .صدای یک دوست صمیمی بگذار بگذار خاطرات خوبم مرا دوباره زنده کند ...... وقتی یک روز طولانی به پایان میرسد مرا محکم در آغوش بگیر تابرای یکبار هم که شده نگرانی ها یم از بین برود هرگز نگذار که محبت تو را فراموش کنم " مگر اینکه قلبم را فراموش کنم \|+\| نوشته شده توسط علی احمدی در یکشنبه 1385/11/29 \|